تأثیر کار شیفتی برسلامت  بدن

 افرادیکه ساعت کار غیرعادی آنها بر ساعات خواب و بیداریشان تأثیر می گذارد دچار مشکلات بهداشتی مرتبط با خواب شده و از نظر سلامت متابولیک در معرض خطر قرار می گیرند.

 بر اساس این تحقیق افرادیکه  کار شیفتی دارند نسبت به  افرادیکه در ساعات  کاری متداول کار می کنند  بیشتر دچار اضافه وزن هستند(47.9درصد در برابر 34.7درصد). آنها همچنین بیشتر با مشکلات خواب نظیر بی خوابی (%23.6در برابر %16.3) ، خواب ناکافی (%53.0در برابر %42.9) و مدت زمان خواب آلودگی بیشتر پس از بیدار شدن از خواب( %31.8در برابر %24.4) مواجه می باشند.

کار شیفتی یک عامل خطر سلامت شغلی است که اهمیت آن رو به افزایش است زیرا این نوع کار در جهان بسیار رایج شده و تأثیرات بالقوه ای بر سلامت  افراد بر جا می گذارد و به همین  دلیل بین سلامت  کارکنانی که از نظر وضعیت  اقتصادی اجتماعی در رده ی بالاتری هستند و کارکنانی که در وضعیت  اقتصادی اجتماعی پایین تری قرار دارند،  تفاوت چشمگیری ایجاد کرده است.

دراین تحقیق که توسط  محققان دانشکده ی پزشکی و بهداشت عمومی دانشگاه ویسکانسین انجام شده است، مشخص گردید کارکنانی که شیفت کاری آنها خارج از ساعت 9 صبح تا 5 عصر می باشد، بیشتر دچار اضافه وزن بوده و با مشکلات خواب مواجه هستند و احتمالاً بیشتر درمعرض ابتلا به اختلالات متابولیک  نظیر دیابت نوع  2 قرار دارند.

نتایج این تحقیق در مجله ی National Sleep Foundationمنتشر شد. پرفسور Givensاز دانشگاه ویسکانسین می گوید: از آنجائیکه در این نوع مشاغل افراد مجبور به کار در شیفت شب یا شیفتهای چرخشی هستند با مشکلات مرتبط با خواب مواجه می باشند. اکثر افرادی که در شیفت  شب کار می کنند  مرد و از اقلیت های قومی هستند و از نظر تحصیلات در سطوح پایین تری می باشند معمولاً این افراد  در بیمارستانها، بخش های تولیدی و حمل و نقل فعالیت  می کنند.

محققان از اطلاعات یک نظر سنجی سلامت  که از سال 2008 تا 2012 گرد آوری شده بود در یک مطالعه ی مقطعی استفاده  کردند. در این نظرسنجی که Showنام داشت از طریق معاینات فیزیکی و مصاحبه هایی که از افراد در درمانگاه ها و خانه ی آنها انجام گردید، اطلاعاتی گردآوری شد. در این آنالیز 1593 نفر شرکت داشتند که شاخص توده ی بدنی آنها و میزان اضافه وزن یا چاقی این افراد محاسبه گردید.

ابتلا به دیابت نوع 2 در 1400 نفر از شرکت کنندگان ارزیابی شد. این ارزیابی  بر اساس گزارشات بیمار به پزشک یا مقدار هموگلوبین A1c  مساوی یا بزرگتر از 6.5درصد انجام شد. بر اساس این گزارشات افرادیکه در کارهای شیفتی اشتغال داشتند نسبت به کارکنانی که برنامه ی کاری آنها  بصورت متداول 9 صبح تا 5 بعدالظهر بود، بیشتر دچار اضافه وزن بوده و با مشکلات خواب (بی خوابی، خواب ناکافی و خواب آلودگی) روبرو بودند. از آنجائیکه کار شیفتی و مشکلات  خواب هر دو پیامدهایی بر سلامت متابولیک دارند در این  تحقیق دانشمندان به بررسی تأثیر مشکلات خواب  بر نابرابری  سلامت در افراد  با کار شیفتی  پرداختند.

دکتر Givensو همکارانش دریافتند افرادیکه  با مشکلات  خواب مواجه هستند  بیشتر دچار  اضافه  وزن ، چاقی یا دیابت می شوند.

 اگر چه مشکلات خواب ارتباط بین کار شیفتی و اضافه وزن  یا دیابت  را بطور کامل توضیح نمی دهد  اما بنظر می رسد این ارتباط در بین کارکنانی که  به طور شیفتی کار می کنند و قادر به داشتن خواب کافی نیستند (کمتر از 7 ساعت در  روز کار می کنند) قویتر است. این موضوع نشان می دهد  عوارض متابولیک کار شیفتی می تواند با داشتن خواب کافی تا اندازه ای کاهش یابد.

دو نقطه ی قوت در این تحقیق استفاده از نمونه هایی از جمعیت عمومی و بررسی نتایج اولیه ی آن  بر اساس نشانگرهای واقعی (وزن ، قد، مقدار هموگلوبین A1C) است. محدودیت های بالقوه ی آن شامل عدم  اندازه گیری عوامل مداخله گر، امکان تورش در گزارش مدت زمان خواب یا کیفیت خواب و ناتوانی در تعیین  رابطه ی علی و معلولی است که به دلیل ماهیت مقطعی بودن این تحقیق می باشد.

 به گفته ی دکتر Givens: نتایج این تحقیق موجب توجه بیشتر به عوارض متابولیک شایعی شده است که کارکنان شیفتی با آن مواجه هستند. نتایج این تحقیق نشان می دهد جبران خواب می تواند بار این  عوارض متابولیک را کاهش دهد. با این حال دانشمندان معتقدند باید تحقیقات بیشتری  در زمینه ی سلامت محل کار و تأثیرات مداخلات بهداشتی بر نقش خواب در رسیدگی به این نابرابری سلامتی درکارکنان با شیفت کاری انجام  شود.

منبع: www.sciencedaily.com/releases/2015/05/150518081603.htm